Munch'un Tabloları Mağaralarda Saklanmış...
2. Dünya Savaşı sırasında Norveçli ressam Edvard Munch'un tablolarının Nazilerin eline geçmemesi için mağaralarda saklandığı açıklanıyor.
2. Dünya Savaşı sırasında Norveçli ressam Edvard Munch'un tablolarının Nazilerin eline geçmemesi için mağaralarda saklandığı açıklanıyor. Munch'tan nefret eden Hitler'in dışavurumcu sanatçıların yapıtlarının yakılmasını emrettiği vurgulanıyor.
Norveç kökenli İngiliz sanat tarihçisi Sue Pridaux'un Yale University Press tarafından ekim ayında yayımlanacak olan ''Edvard Munch: Çığlık'ın Arkasında Yatanlar'' adlı biyografi kitabında, Hitler'in, başta Edward Munch olmak üzere dışavurumcu ressamlardan nefret ettiği, onların sanatını, ''kökü kurutulması gereken dejenere yapıtlar'' olarak nitelendirdiği açıklanıyor. Hitler'in, Munch'un başyapıtı ''Çığlık'' da dahil olmak üzere bu tür tabloların toplatılmasını ve yakılarak yok edilmesini emrettiği de biyografide vurgulanıyor.
Yazarın yakın bir akrabası olan Thomas Olsen ile bir grup Norveçli, ''Çığlık'' ve Munch'un diğer bazı tablolarını, 1938 yılında Nazilerden satın alarak Norveç'e kaçırmış ve yeri saklı tutulan bir mağaraya gizlemiş. Munch'un 82 tablosu da dahil olmak üzere binlerce yapıt, bir yıl önce Nazi güçleri tarafından toplanarak bir araya getirilmiş ve yakılma emri verilene kadar depolara yerleştirilmişti. Hemen hepsi Avrupalı sanatçılara ait olan tabloların bir kısmı, ne denli ''dejenere ve iğrenç oldukları görülsün diye'' Berlin'de sergilenmişti. Kitapta, bu yapıtları en az 2 milyon kişinin izlediği açıklanıyor. Bu büyük ilgiden esinlenen Nazi yöneticileri, yapıtları yüksek fiyatlarla yabancı sanatseverlere satmaya ve kalanları yakmaya karar vermişler. Bu projenin sorumlusu olan Joseph Goebbels ise -Hitler'in propaganda bakanı- onun tam tersine, Munch'un gizli hayranlarındandı ve en çok ''Hayat'' adlı tabloyu seviyordu. Belki de bu yapıtların sergilenmesi düşüncesi ondan kaynaklanmıştı. Munch'un, serginin 7 numaralı odasında yer alan tabloları, açılıştan yarım saat sonra garip bir şekilde yok oldu. Kitapta, görevlilere göz yumma emri verildiğinin tahmin edildiği ve aksi halde böyle bir şeyin imkânsız olduğu vurgulanıyor. İşte bu yapıtlar bir yıl sonra, Thomas Olsen ve arkadaşları tarafından adları belirtilmeyen bazı Nazilerden satın alınıp Norveç'in merkezi yerlerinden birindeki bu mağaraya gizleniyor. Kitapta, bu mağaranın, Ridaux'un bir başka akrabası olan Fritz Olsen 'e ait bir arsada olduğu açıklanıyor.
Sanat tarihçisi-yazar Sue Pridaux, ''Bu tabloları sergi duvarından kimler indirdi ve bina dışına nasıl çıkarabildi'' diye soruyor ama verecek bir yanıt bulamıyor. Sanatseverlerin bu cesur insanlara çok şey borçlu olduğunu vurgulamakla yetiniyor.
Norveç kökenli İngiliz sanat tarihçisi Sue Pridaux'un Yale University Press tarafından ekim ayında yayımlanacak olan ''Edvard Munch: Çığlık'ın Arkasında Yatanlar'' adlı biyografi kitabında, Hitler'in, başta Edward Munch olmak üzere dışavurumcu ressamlardan nefret ettiği, onların sanatını, ''kökü kurutulması gereken dejenere yapıtlar'' olarak nitelendirdiği açıklanıyor. Hitler'in, Munch'un başyapıtı ''Çığlık'' da dahil olmak üzere bu tür tabloların toplatılmasını ve yakılarak yok edilmesini emrettiği de biyografide vurgulanıyor.
Yazarın yakın bir akrabası olan Thomas Olsen ile bir grup Norveçli, ''Çığlık'' ve Munch'un diğer bazı tablolarını, 1938 yılında Nazilerden satın alarak Norveç'e kaçırmış ve yeri saklı tutulan bir mağaraya gizlemiş. Munch'un 82 tablosu da dahil olmak üzere binlerce yapıt, bir yıl önce Nazi güçleri tarafından toplanarak bir araya getirilmiş ve yakılma emri verilene kadar depolara yerleştirilmişti. Hemen hepsi Avrupalı sanatçılara ait olan tabloların bir kısmı, ne denli ''dejenere ve iğrenç oldukları görülsün diye'' Berlin'de sergilenmişti. Kitapta, bu yapıtları en az 2 milyon kişinin izlediği açıklanıyor. Bu büyük ilgiden esinlenen Nazi yöneticileri, yapıtları yüksek fiyatlarla yabancı sanatseverlere satmaya ve kalanları yakmaya karar vermişler. Bu projenin sorumlusu olan Joseph Goebbels ise -Hitler'in propaganda bakanı- onun tam tersine, Munch'un gizli hayranlarındandı ve en çok ''Hayat'' adlı tabloyu seviyordu. Belki de bu yapıtların sergilenmesi düşüncesi ondan kaynaklanmıştı. Munch'un, serginin 7 numaralı odasında yer alan tabloları, açılıştan yarım saat sonra garip bir şekilde yok oldu. Kitapta, görevlilere göz yumma emri verildiğinin tahmin edildiği ve aksi halde böyle bir şeyin imkânsız olduğu vurgulanıyor. İşte bu yapıtlar bir yıl sonra, Thomas Olsen ve arkadaşları tarafından adları belirtilmeyen bazı Nazilerden satın alınıp Norveç'in merkezi yerlerinden birindeki bu mağaraya gizleniyor. Kitapta, bu mağaranın, Ridaux'un bir başka akrabası olan Fritz Olsen 'e ait bir arsada olduğu açıklanıyor.
Sanat tarihçisi-yazar Sue Pridaux, ''Bu tabloları sergi duvarından kimler indirdi ve bina dışına nasıl çıkarabildi'' diye soruyor ama verecek bir yanıt bulamıyor. Sanatseverlerin bu cesur insanlara çok şey borçlu olduğunu vurgulamakla yetiniyor.
0 Yorum
Yorum Yap