Bu Çaba Boşuna

1984 yılında konut ve kentleşme sorunlarının çözülmesi amacıyla kurulan TOKİ, önceliğini dar ve orta gelirli vatandaşların nitelikli konut ihtiyacını karşılamak olarak açıklasa da, Türkiye tekelci kapitalizminin gelişimine bağlı bir gelişim seyri izleyen ve onun karakteristiklerini yansıtan kentsel yapılanma modelindeki değişime bağlı bir dönüşüm geçirerek, yeni bir biçim kazandı. Kentlerdeki dönüşüm, kapitalizmin mekansal dönüşümünün bir parçası olarak gerçekleşmektedir. Bu açıdan kentlerle sınırlı değildir. Mekanlar, sermayenin ihtiyaçları doğrultusunda yeniden düzenlenmektedir. Kent içlerinde olabildiğince işçi ve emekçilerin merkezin dışına çıkartılması, bireylerin yaşam ve ilişkileri, bir bütün olarak toplumsal ilişkiler hızla çözülüp yeniden biçimlendirilmek istenmekte, belirli bir mekanda -şehirde, semtte- yaşayanlar, önceki biçimiyle yaşamlarını sürdürememektedirler. Yapılmak istenen; değer yargılarını, düşünce biçimlerini, ilişkileri, sınıf durumlarını sarsıp değiştirmektir.

Yerel yönetimler, halkın isteyip istememesinden bağımsız olarak halkın yaşam koşullarını iyileştirmek, kolaylaştırmakla görevlidir. Yerel Yönetimlerin (Belediyelerin), varlık nedeni ve asıl görevleri, sorumlu oldukları bölgelere hizmet vermek, nitelikli bir yaşamın (ücretsiz sağlık, eğitim ve kültür-sanat vb.) olanaklarını artırmaktır. 5215 sayılı, 9 Temmuz 2004 tarihli, Belediye Kanunu’nun 3. maddesine göre belediyeler, beldenin ve belde sakinlerinin mahalli müşterek nitelikteki ihtiyaçlarını karşılamak üzere kurulan, idari ve mali özerkliğe sahip kamu tüzel kişisini; mahalle, belediye sınırları içerisinde yer alan, ortak ihtiyaç ve öncelikleri benzer özellikler gösteren ve sakinleri arasında komşuluk ilişkisi bulunan insanların yaşadığı idari birimi ifade eder.

“Kentsel Yenileme Alanı” olarak nitelendirilen ve dönüşümüne karar verilen bölgelerde; orada yaşayanlar olan biteni kavramaya bile zaman bırakılmadan bir bakıyoruz kanunlar değişmiş, yetkiler verilmiş, uygulama başlamış, mahalle satışa sunulmuş, kamulaştırılmış, denip; mahalleli yerinden ediliyor. Tarihi ve kültürel özellikleri olan capcanlı bir mahalle yok oluyor ve neredeyse “artık çok geç” denilmek isteniyor. Belediye, ilçede ve semtte yaşayanların temsilcisi değil de, bir şirket gibi ve ya şirketlerin sözcüsü gibi davranıyor. Bunu kabul etmek mümkün değil. Neden? Çünkü şirket gibi görünen yerel yönetim, iktidarda olmanın kendilerine sunduğu, yasama ve yargılama gibi bütün olanaklardan da doğrudan yararlanıyor. Nedense, sorumluluk alanına semtte yaşayanlar girmiyor. Yani belediye mahallede yaşayan işçi ve emekçilere karşı olan yükümlülüklerini bir çırpıda unutuveriyor. Bu tavırlarını, yönetime geldikleri yerlerde görebiliyoruz. Bu belediyecilik anlayışı hizmet üreten belediyecilik anlayışı değil rantçı belediyecilik anlayışıdır.

Güngören Tozkoparan Mahallesinde, Belediye ve TOKİ arasında yapılan protokolde de kısaca anlaşılan; belediye, sorumlu ve “temsilcisi” olduğu mahallede yaşayanlara hiç sormadan, mahalleyi boşaltıp, yıkıp, inşaat yapması için TOKİ’ye teslim etmiştir. Bu çaba boşuna! Çünkü, mahalle halkının örgütlenme çabası bunu kanıtlar durumda.
Tozkoparanlılar, kentsel dönüşümün; yıkım, temizlik, proje ve inşaatlarla değil, sosyal ve ekonomik kalkınmaya öncelik veren, mahallelilerin ortak ihtiyaç ve özelliklerine uygun, onları bütünleştirecek, geliştirecek kurumların oluşmasıyla başlaması gerektiğini söylüyorlar.

Mehmet Turp / Emek Partisi Güngören İlçe Başkanı