Ayazma’da Kentsel Dönüşümün Sefaleti
Eylem Lodos Ayazma’da Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında yıkılan evlerin enkazında çadırlarda yaşayan 22 aile, sefalet içinde yaşamlarını sürdürmey
İstanbul’da İkitelli’ye bağlı Ayzama’da Kentsel Dönüşüm Projesi nedeniyle ocak ayında evleri yıkılan ancak ev kirası ödeyecek paraları olmadığı için enkazlarının üstüne çadır kuran 22 ailenin sefaleti her yönüyle artarak devam ediyor.
Örneğin evlerin bulunduğu tepenin alt tarafındaki dereden akan kanalizasyon ve fabrika atıkları, şimdi asfalt yola taşmış ve oradan akıyor, pislikten çocukların vücutlarında yaralar çıkmış. Ayazma’ya doktorlar gelip, reçete yazıp geri gitmişler. Oysaki Ayazmalılar ekmeği bile zor bulduklarını söylüyorlar. Tüm bunlar yetmiyormuş gibi Ayazma’ya 20 Ağustos Pazartesi günü yıkım ekipleri gelmiş ve bu hafta içi çadırların yıkılacağını söylemişler. Ayazmalı şimdi ne yapacağını bilmeden panik içinde bu yıkımı nasıl engelleyeceğini düşünüyor. Oysa onların tek isteği çocukları ile berber rahat içinde yaşaya bilecekleri bir yuva.
‘Tek isteğimiz bir yuva’
4 çocuğu olan Birgül Aydın, sadece yaşamak istediklerini söylüyor. Çocuklarının kışın ortasında evleri yıkıldığı için geçtiğimiz yıl okula gidemediğini belirten Aydın, çocuklarının bu sene okuldan uzak kalmasını istemediğini bildirdi. Tek isteklerinin bir yuva olduğuna değinen Aydın, “ Bize bodrum da olsa bir yuva versinler. Çocuklarım daha perişan olmasın” dedi. Kiralık evlere baktıklarını belirten Aydın, ancak ev sahiplerinin çocuklarını kabul etmediğini söyledi. Çocuklarını hiçbir yere bırakamayacağını ifade eden Aydın, çok zor durumda olduklarını dile getirdi. Çadırda yaşamanın çok zor olduğunu vurgulayan Aydın, çadıra akrep, fare, böcek girdiğini bu nedenle de korkudan yatamadıklarını söyledi. 17 Ağustos’ta belediye ekiplerinin çadırlarını yıkmak için geldiğini belirten Aydın, “Belediye ekiplerini görünce vücudum titremeye başladı. Çadırı yıkmasınlar diye belediye başkanının yardımcıları Ahmet Gedik ve Hüseyin Oflaz’a yalvaracaktım. Ayaklarının altını öpecektim, belki bize birkaç ay daha zaman verirler diye. Yeter ki çadırlarımızı yıkmasınlar, çocuklarım daha da perişan olmasın. Bizi sadece bir eve yerleştirsin. Biz Bedava oturalım demiyoruz, kiramızı öderiz” şeklinde konuştu.
‘Perişan oluyoruz’
4 çocuk annesi Saime Korhan ise, artık belediye başkanının adını bile ağızlarına almak istemediklerini söyledi. Çadırlarda çok perişan olduklarını belirten Korhan, ikametgahları olmadığı için çocuklarını okula kaydettiremediğini ifade etti. Çocukların hepsinin hasta olduğuna değinen Korhan, para olmadığı için çocukları doktora götüremediklerini söyledi. Yardım için Ayazma’ya doktorların geldiğini ancak onların da reçete yazıp gittiğine değinen Korhan, “Ben de kızdım reçeteleri yırttım attım. Para yok ki ilaç alalım, biz reçeteyi ne yapalım. Küçük oğlum geceleri sanki büyük bir adam gibi hırıltılı sesler çıkarıyor. Kızım zatürree oldu ama doktora götüremedim” dedi. Kocasının belediyede temizlik işçisi olduğunu söyleyen Korhan, 500 YTL maaşla hem ilaç alıp hem de kira veremeyeceklerini söyledi. Kışın çocuklarının ve kendilerinin hasta olacağını vurgulayan Korhan, “Bize de ev sahipleri gibi bir ev versinler, kiramızı ödeyelim yoksa kışın hepimiz hasta olup öleceğiz” dedi.
Örneğin evlerin bulunduğu tepenin alt tarafındaki dereden akan kanalizasyon ve fabrika atıkları, şimdi asfalt yola taşmış ve oradan akıyor, pislikten çocukların vücutlarında yaralar çıkmış. Ayazma’ya doktorlar gelip, reçete yazıp geri gitmişler. Oysaki Ayazmalılar ekmeği bile zor bulduklarını söylüyorlar. Tüm bunlar yetmiyormuş gibi Ayazma’ya 20 Ağustos Pazartesi günü yıkım ekipleri gelmiş ve bu hafta içi çadırların yıkılacağını söylemişler. Ayazmalı şimdi ne yapacağını bilmeden panik içinde bu yıkımı nasıl engelleyeceğini düşünüyor. Oysa onların tek isteği çocukları ile berber rahat içinde yaşaya bilecekleri bir yuva.
‘Tek isteğimiz bir yuva’
4 çocuğu olan Birgül Aydın, sadece yaşamak istediklerini söylüyor. Çocuklarının kışın ortasında evleri yıkıldığı için geçtiğimiz yıl okula gidemediğini belirten Aydın, çocuklarının bu sene okuldan uzak kalmasını istemediğini bildirdi. Tek isteklerinin bir yuva olduğuna değinen Aydın, “ Bize bodrum da olsa bir yuva versinler. Çocuklarım daha perişan olmasın” dedi. Kiralık evlere baktıklarını belirten Aydın, ancak ev sahiplerinin çocuklarını kabul etmediğini söyledi. Çocuklarını hiçbir yere bırakamayacağını ifade eden Aydın, çok zor durumda olduklarını dile getirdi. Çadırda yaşamanın çok zor olduğunu vurgulayan Aydın, çadıra akrep, fare, böcek girdiğini bu nedenle de korkudan yatamadıklarını söyledi. 17 Ağustos’ta belediye ekiplerinin çadırlarını yıkmak için geldiğini belirten Aydın, “Belediye ekiplerini görünce vücudum titremeye başladı. Çadırı yıkmasınlar diye belediye başkanının yardımcıları Ahmet Gedik ve Hüseyin Oflaz’a yalvaracaktım. Ayaklarının altını öpecektim, belki bize birkaç ay daha zaman verirler diye. Yeter ki çadırlarımızı yıkmasınlar, çocuklarım daha da perişan olmasın. Bizi sadece bir eve yerleştirsin. Biz Bedava oturalım demiyoruz, kiramızı öderiz” şeklinde konuştu.
‘Perişan oluyoruz’
4 çocuk annesi Saime Korhan ise, artık belediye başkanının adını bile ağızlarına almak istemediklerini söyledi. Çadırlarda çok perişan olduklarını belirten Korhan, ikametgahları olmadığı için çocuklarını okula kaydettiremediğini ifade etti. Çocukların hepsinin hasta olduğuna değinen Korhan, para olmadığı için çocukları doktora götüremediklerini söyledi. Yardım için Ayazma’ya doktorların geldiğini ancak onların da reçete yazıp gittiğine değinen Korhan, “Ben de kızdım reçeteleri yırttım attım. Para yok ki ilaç alalım, biz reçeteyi ne yapalım. Küçük oğlum geceleri sanki büyük bir adam gibi hırıltılı sesler çıkarıyor. Kızım zatürree oldu ama doktora götüremedim” dedi. Kocasının belediyede temizlik işçisi olduğunu söyleyen Korhan, 500 YTL maaşla hem ilaç alıp hem de kira veremeyeceklerini söyledi. Kışın çocuklarının ve kendilerinin hasta olacağını vurgulayan Korhan, “Bize de ev sahipleri gibi bir ev versinler, kiramızı ödeyelim yoksa kışın hepimiz hasta olup öleceğiz” dedi.
0 Yorum
Yorum Yap